İndirek restorasyonların rezin kaplama uygulanmış diş yüzeyine adezyonunda ısıtılmış kompozit kullanımının bağlanma dayanım değerleri ve film kalınlığı üzerine etkilerinin incelenmesi
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Kocaeli Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tez Danışmanı: Prof. Dr. Neslihan Tekçe
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Amaç: Kompozit rezinler indirekt adeziv restorasyonların simantasyonu için tercih edilmektedir. Bununla birlikte, rezin simana alternatif bir materyal olup olamayacakları açık bir sorudur. Bu in vitro çalışmanın amacı, indirekt adeziv restorasyonların simantasyonu için kompozit rezin kullanımının mikrotensil bağlanma dayanımı (μ-TBS) ve film kalınlığı üzerine etkilerini değerlendirmektir. Yöntem: Bu çalışmada, 15 adet çekilmiş çürüksüz molar diş kullanıldı (N=15). Dişler, simantasyon için kullanılan materyallere göre rastgele üç deney grubuna ayrıldı (n=5). Kontrol grubu olarak RelyX Ultimate Clicker Adhesive Resin Cement (3M ESPE, St Paul, MN, ABD) (Grup-1) (RLX), Deney grupları olarak; Clearfil Majesty ES-2 kompozit (Kuraray, Kuraray Noritake Dental Inc., Okayama, Japonya) oda sıcaklığında (Grup-2) (ES-2) veya 65 °C'ye ısıtılmış olarak (Grup-3) (PH-ES-2) kullanıldı. Lava Ultimate CAD/CAM rezin bloklardan (3M ESPE) 4 mm kalınlığında alınan kesitler, hazırlanan diş yüzeylerine, oluşturulan gruplara göre simante edildi. 37 °C yapay tükürük içerisinde 24 saat bekletildikten sonra örnekler etüvden alındı. Mikrotensil bağlanma dayanım testi (μ-TBS) için tüm örneklerden kesit alanı 1 mm² olan çubuklar elde edildi. Elde edilen çubuklar μ-TBS cihazında test edildi, bağlanma dayanım değerleri megapaskal (MPa) cinsinden kaydedildi. Örneklerin kopma tipleri stereomikroskop altında incelenerek belirlendi. Film kalınlığı testi için 1 mm kalınlığında kompozit bloklar hazırlandı. Lava Ultimate rezin bloklardan alınan kesitler, hazırlanan kompozit bloklar ile simante edildi (n=6). Simantasyon sonrası örneklerden 1 mm kalınlığında dilimler alındı. Bu dilimler stereomikroskop altında ×40 büyütme ile incelenerek siman tabakasının film kalınlığı ölçüldü. Veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Kruskal Wallis Testi, Tukey ve Dunn testleri ile analiz edildi (p<0,05). Bulgular: RLX grubu, tüm gruplar arasında en yüksek bağlanma dayanım değeri göstermiştir. PH-ES-2 ile RLX grupları arasında anlamlı bir fark görülmezken, RLX grubu bağlanma dayanım değerleri ES-2 grubundan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p=0,027). Kompozit rezin grupları (ES-2 ve PH-ES-2), benzer bağlanma dayanımı değerleri göstermiştir. Film kalınlığı test sonucunda RLX grubu en ince film tabakası gösterirken onu PH-ES-2 grubu takip etmiştir. En kalın film tabakası ise ES-2 grubunda görülmüştür. Sonuç: Isıtılmış kompozit rezin ile simante edilen indirekt adeziv restorasyonlar rezin siman ile benzer bağlanma dayanım değerleri göstermiştir. Kompozitin önceden ısıtılması film kalınlığını azaltmıştır. Anahtar Kelimeler: bağlanma dayanımı, immediat dentin örtüleme, ısıtılmış kompozit, indirek restorasyon, simantasyon