FROM SHAMAN CHIEFS TO GASTRONOMIC CHEFS INGESTING THE BEING


DERİN Ö.

FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi), vol.15, no.30, pp.397-417, 2020 (Peer-Reviewed Journal) identifier

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 15 Issue: 30
  • Publication Date: 2020
  • Journal Name: FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi)
  • Page Numbers: pp.397-417
  • Istanbul Gelisim University Affiliated: Yes

Abstract

Spreading from the shamanic chiefs of the Archaic period to the chiefs feeding virtual images of the contemporary world, the main theme of the text is based on the most primitive feeling of hunger and its fulfillment. The hunger here is not only physical but also emotional and existential. The process, which started with potlach and turns into a representation with shamanic magical infusions that sanctify the existence, continues with the appearance of cosmos on plates in the contemporary world. Chefs or chiefs, whether they consider gastronomic or shamanic elements within their separate worlds; the main thing is that they are open to the interpretation of the outer world and the precepts of daily people. The shaman's medicine, which is socially incomprehensible in the face of illness; the chef's recipes, which brings together surprising elements in the face of hunger, serves only to one goal. Bites brought down to the stomach, medications, clean and sacred structures formed as a result of the preparation process revealed by savagery and pollution through ceremonies to plates proves only one thing: to save Being from falling into the void and to confirm it in every moment
Arkaik dönemin şamanik şeflerinden çağdaş dünyanın sanal imgelerinibesleyen şeflere uzanan metnin ana teması en ilkel duygu olan açlık ve bunungiderilmesine dayanmaktadır. Buradaki açlık yalnızca fiziksel değil, duygusal vevarlıksal bir yapı da sergilemektedir. Potlaçlarla başlayan ve şamanik büyülerinvarlığı kutsayan büyülü karışımlarıyla bir temsile dönüşen süreç, çağdaş dünyadakosmosun kendini tabaklarda göstermesiyle devam etmektedir. Şefler, istergastronomik ister şamanik unsurları yansıtmakta olsunlar; temel olan kendiayrık dünyaları içinde dışsal ve gündelik ötekilerin yorumlarına açık olmalarıdır.Hastalıklar karşısında toplumsal anlamda anlaşılmaz olan şamanın devası, açlıkkarşısında şaşırtıcı unsurları bir araya getiren şeflerin yemekleri yalnızca biramaca hizmet etmektedir. Mideye indirilen lokmalar, bulunan devalar, vahşet vekirlenmeyle açığa çıkan hazırlık süreci sonunda oluşan temiz ve kutsal yapılar;seremonilerden tabaklara uzanan bir düzlemde yalnızca bir şeyi ispat etmektedir:Varlığı boşluğa düşmekten kurtarmak ve her an onaylamak.