Tip 2 Diyabetli Olgularda HbA1c Düzeyi ile Gastroknemius Kas Fonksiyonları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Durmuş Koç A.

1.Ulusal Sağlık Hizmetleri Kongresi-Hamidiye, İstanbul, Türkiye, 5 - 06 Haziran 2026, ss.10-12, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.10-12
  • İstanbul Gelişim Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

ÖZET

 

Amaç: Bu çalışmada, tip 2 diyabetli bireylerde HbA1c düzeyi ile gastroknemius kas fonksiyonları arasındaki ilişkinin, teknoloji destekli değerlendirme yöntemleri kullanılarak incelenmesi ve elde edilen bulguların dijital değerlendirme yaklaşımları açısından yorumlanması amaçlandı.

 

Yöntem: Çalışmaya 45 tip 2 diyabetli ve 45 diyabetik olmayan olgu dahil edildi. Katılımcıların gastroknemius kas kuvveti, ayak eklem hareket açıklığı, podobarografik statik ayak analizi ve Chippaux-Smirak İndeksi (CSİ) değerlendirildi. Podobarografik Analiz, statik plantar basınç dağılımı değerlendirmesi podobarografi cihazı (Diagnostic Support DIASU® UltraSensor 3D) ile yapıldı.  Diyabetik olgular HbA1c düzeyine göre iki alt gruba ayrıldı (<%6,5 ve ≥%6,5). Veriler istatistiksel olarak t-testi ve korelasyon analizi ile incelendi (p<0,05). Kullanılan ölçüm yöntemleri teknoloji temelli analiz kapsamında ele alındı.

Bulgular: Tip 2 diyabetli olgularda gastroknemius kas kuvveti ile dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon hareket açıklıkları anlamlı düzeyde düşük bulundu (p=0,001). CSİ değerleri açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). HbA1c ile sağ CSİ arasında pozitif (rs=0,226; p=0,016), sol CSİ ile negatif korelasyon (rs=-0,184; p=0,037) bulundu. Sağ ve sol CSI değerlerindeki farklı korelasyonlar, basınç dağılımının her iki ayakta farklı kompanse edildiğini veya nöropatik etkilenmenin asimetrik olduğunu göstermektedir. Kötü glisemili olgular (HbA1c≥%6,5) ile iyi glisemik kontrollü olguların (HbA1c <%6,5) sağ gastroknemius kas kuvveti (p= 0,013), ve sol gastroknemius kas kuvveti (p= 0,022) aralarında anlamlıydı. Fakat sağ plantar fleksiyon EHA derecesi (p=0,868), sol plantar fleksiyon EHA derecesi (p= 0,521), sağ dorsi fleksiyon EHA derecesi (p= 0,703), sol dorsi fleksiyon EHA derecesi (p= 0,571), sağ CSİ yüzdeleri, (p= 0,615) ve sol CSİ yüzdeleri (p=0,114) birbirine benzerdi aralarında anlamlı bir fark bulunamadı.

Sonuç: Tip 2 diyabetli bireylerde gastroknemius kas fonksiyonunun azaldığı ve bu durumun glisemik kontrol ile ilişkili olabileceği görülmüştür. Teknoloji destekli değerlendirme yöntemlerinin, kas fonksiyon değişikliklerinin objektif olarak ortaya konulmasında etkili olduğu düşünülmektedir.

 

Anahtar Kelimeler/Keywords:  Tip 2 Diyabet, Gastroknemius Kası, Podoloji.

Bildirim Alanı: Podoloji.