Integration of theory and practice in building construction course; A case study-based evaluation

Creative Commons License

Yıldırım S. G.

Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, cilt.8, sa.4, ss.677-690, 2025 (Hakemli Dergi)

Özet

Mimarlık eğitimi, tasarım stüdyoları ile teknoloji odaklı derslerin bütünleşmesini gerektiren çok boyutlu bir yapıya sahiptir. Literatürde sıkça vurgulanan kalıcı sorun, derslerde aktarılan teknik bilginin tasarım ve uygulama süreçleriyle zayıf biçimde hizalanmasıdır. Bu çalışma, teorik içeriğin yapılandırılmış ödevlerle eşleştirilmesinin teori–pratik entegrasyonunu güçlendirdiği ve ders etkinliğini artırdığı yönündeki hipotezi test etmektedir. Türkiye’de bir Mimarlık Bölümünde 2022–2025 yılları arasında yürütülen iki ardışık yapı bilgisi dersi (Building Construction I–II) üzerinde bir vaka analizi gerçekleştirilmiştir. İçerik analizi yöntemiyle ders izlenceleri ve ödevler dört ölçüte göre incelenmiştir: içerik uygunluğu, entegrasyon düzeyi, uygulama yoğunluğu ve aktif katılım. Analiz, ders anlatımı ile ödevler arasında belirgin bir senkronizasyon ve temel teknik alanların kademeli dizilimini göstermektedir. Bununla birlikte, çıktılar büyük ölçüde çizim temellidir ve atölye çalışmaları, saha gezileri, dijital üretim gibi deneyimsel bileşenler sınırlıdır; bu durum pratik derinliği kısıtlamaktadır. İçerik kapsamı çekirdek teknik alanlarla uyumlu olmakla birlikte, çağdaş teknolojiler ve sürdürülebilirlik temaları seçici biçimde ele alınmaktadır. Çalışmanın kapsamı—tek kurum ve eğitmen kaynaklı materyaller—bulguların bağlama özgü olduğunu işaret eder. Genel olarak sonuçlar, deneyimsel öğrenme olanaklarının güçlendirilmesi ile çağdaş teknolojiler ve sürdürülebilirlik stratejileriyle içerik zenginleştirmenin, yapı bilgisi eğitiminde teori–pratik entegrasyonunu ve pedagojik etkililiği artırmak için umut verici yönler olduğunu göstermektedir.

Architectural education is inherently multidimensional, requiring the integration of design studios and technology-oriented courses. A persistent challenge noted in the literature is the weak alignment between technical knowledge taught in lectures and its application in design and practice. This study tests the hypothesis that aligning theoretical content with structured assignments strengthens theory–practice integration and improves course effectiveness. A case study was conducted on two sequential building construction courses (Building Construction I–II) delivered between 2022 and 2025 in a Department of Architecture in Turkey. Using content analysis, course syllabi and assignments were examined against four criteria: content relevance, integration level, application intensity, and active engagement. The analysis shows clear lecture–assignment synchronization and a progressive sequencing of core technical domains. At the same time, assignment deliverables are predominantly drawing-based, and experiential components (e.g., workshops, site visits, digital production) are limited, constraining the depth of practical engagement. Content coverage aligns with core technical domains but addresses contemporary technologies and sustainability only selectively. The study’s scope—single institution, instructor-sourced materials—frames the findings as context-specific. Overall, results indicate that enhancing experiential learning opportunities and enriching content with contemporary technologies and sustainability strategies are promising directions for strengthening theory–practice integration and pedagogical effectiveness in building construction education.