İktidarın Mekânsal İdeolojileri: Severance’ta Kontrol Mimarisi

İnceoğlu S., Çokuğraş Bağdatlıoğlu I.

Grad Symposium’26, İstanbul, Türkiye, 13 - 14 Mayıs 2026, ss.69, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.69
  • İstanbul Gelişim Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Mekân, iktidar ve gözetim ilişkisi uzun süredir farklı disiplinlerin ilgi alanında yer almaktadır. Ancak mevcut literatür, mekânı iktidar üretme aracı ve ideolojik bir düzenek olarak merkeze alan bütünlüklü bir çerçeve sunmamaktadır. Sinema ve edebiyat çalışmalarında mekân çoğunlukla temsil düzeyinde ele alınırken, distopya çalışmalarında çoğu zaman arka plan işleviyle sınırlı kalır. Dijital platform dizilerine odaklanan çalışmalarda ise mekân temsilleri parçalı olarak incelenmektedir. Bu nedenle, dizi anlatılarında mekânın kurucu rolünü merkeze alan kapsamlı bir okuma modeline ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışma, dijital platform dizisi Severance'ı (2022-) söz konusu ihtiyacı karşılayacak bir okuma odağı olarak seçmektedir. Yapımın mimari kurgusu, mekânı iktidarın temsil edildiği değil, bizzat üretildiği bir alan olarak işlevselleştirmektedir.

The relationship between space, power, and surveillance has long been a subject of interest across various disciplines. However, the existing literature does not offer a comprehensive framework that centers space as a means of producing power and as an ideological apparatus. In film and literary studies, space is mostly addressed at the level of representation, whereas in dystopia studies it often remains confined to a background function. Studies focusing on digital platform series, on the other hand, examine spatial representations in a fragmented manner. Therefore, there is a need for a comprehensive reading model that foregrounds the constitutive role of space in serial narratives. This study selects the digital platform series Severance (2022-) as a focal point to address this need. The series’ architectural construction renders space not as a site where power is represented, but as a realm where power is actively produced.