Kurgu, cilt.34, sa.01, ss.106-124, 2026 (Hakemli Dergi)
Bu çalışma, eğitimde iletişimi bir sistem olarak ele alarak öğrenci–öğretmen etkileşimini politik, kültürel, teknolojik ve pedagojik boyutlarıyla bütüncül bir çerçevede incelemektedir. Eğitim, bireylerin toplumsal yaşama katılımını sağlayan temel bir alan olmakla birlikte, politik, kültürel ve teknolojik dinamiklerden doğrudan etkilenmektedir. Araştırmanın amacı, eğitim sistemi içerisinde iletişimle ilişkili yapı ve süreçleri bütüncül bir perspektifle ele almak; özellikle öğrenci-öğretmen etkileşiminde ortaya çıkan iletişim sorunlarını tanımlamak ve bu sorunlara yönelik çözüm yönelimleri geliştirmektir. Çalışma, disiplinlerarası literatüre dayalı doküman incelemesi yöntemiyle yürütülmüş; kavramsal analiz ve eleştirel yorumlama teknikleri kullanılmıştır. Tematik analiz sonucunda öğrenci-öğretmen iletişimi, güven ve empati, nöroçeşitlilik, öğrenme farklılıkları ile dijitalleşme ve teknoloji temelli iletişim pratikleri temel temalar olarak belirlenmiştir. Bulgular, dijital uçurumun, kültürel çeşitliliğin ve dezavantajlı grupların öğretim iletişimini zorlaştırdığını; buna karşılık iletişim temelli öğretmen eğitimi, kültürel farkındalık ve empati odaklı pedagojik yaklaşımların sınıf içi etkileşimi güçlendirdiğini ortaya koymaktadır. Öte yandan çalışma, eğitimde iletişim sorunlarının çok boyutlu bir çerçevede ele alınmasının, daha kapsayıcı, eşitlikçi ve katılımcı öğrenme ortamlarının inşası açısından kritik olduğunu vurgulamaktadır.
This study conceptualizes communication in education as a system and examines student–teacher interaction within a holistic framework that encompasses political, cultural, technological, and pedagogical dimensions. Education, while being a fundamental area that enables individuals' participation in social life, is directly affected by political, cultural, and technological dynamics. The aim of the research is to address communication-related structures and processes within the education system from a holistic perspective; specifically, to identify communication problems arising in student-teacher interactions and to develop solution-oriented approaches to these problems. The study was conducted using a document review method based on interdisciplinary literature; conceptual analysis and critical interpretation techniques were employed. Thematic analysis identified student-teacher communication, trust and empathy, neurodiversity, learning differences, and digitalization and technology-based communication practices as key themes. The findings reveal that the digital divide, cultural diversity, and disadvantaged groups complicate educational communication; conversely, communication-based teacher training, cultural awareness, and empathy-focused pedagogical approaches strengthen classroom interaction. Furthermore, the study emphasizes that addressing communication issues in education within a multidimensional framework is critical for building more inclusive, equitable, and participatory learning environments.