Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, cilt.10, sa.2, ss.198-219, 2026 (TRDizin)
Covid-19 pandemi süreci, başlamasıyla tüm dünyayı etkisi altına almış sağlık, ekonomi, eğitim başta olmak üzere bireyleri birçok yönden etkilemiştir. Etkileri en aza indirmek amaçlı yetkililer çeşitli önlemler almışlardır. Bunlardan biri de önce okulların tatil edilmesi sonra online eğitime başlanmasıdır. Bu süreçte öğrenciler arkadaşlarından ve okul ortamından uzak kalmış, sosyal ilişkileri sınırlandırılmıştır. Bu doğrultuda, çalışmanın amacı, 7-9 yaş aralığındaki çocukların pandemi süreci ile bu dönemde deneyimledikleri uzaktan eğitimin, sosyalleşme ve yalnızlık düzeyleri üzerindeki etkilerini resim analiziyle incelemektir. Araştırmanın örneklemini ölçüt örneklemeyle seçilen 2021-2022 eğitim-öğretim yılında İstanbul’daki ilköğretim okullarında öğrenim gören 7-9 yaş aralığındaki toplam 77 (36 erkek, 41 kız) 3. ve 4. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma, karma araştırma yönteminin eşzamanlı deseni kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın verileri demografik bilgi formu, katılımcıların yalnızlık düzeylerini belirlemek amacı ile Asher ve Wheeler tarafından geliştirilen ve Kaya tarafından Türkçeye uyarlanan Çocuklar için Okul Temelli Yalnızlık Ölçeği (ÇOTYÖ) ve çocukların pandemi ile ilgili çizdikleri resimlerden ‘Çiz-ve-Anlat’ tekniği kullanılarak toplanmıştır. Nicel verilerin analizinde IBM SPSS STATISTIC 25 programından, nitel veriler için içerik analizinden faydalanılmıştır. Analizler sonucunda, bazı çocukların yalnızlık düzeyleri yüksek olsa da genel ortalamanın düşük olduğu belirlenmiştir. Çoğu çocuğun pandemi ve uzaktan eğitim sürecinden olumsuz etkilendiği, çizimlerinde ise sosyal izolasyon, mutsuzluk ve sıkılma temalarının öne çıktığı görülmüştür.