Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Gelişim Üniversitesi, LİSANSÜSTÜ EĞİTİM ENSTİTÜSÜ, SİYASET BİLİMİ VE KAMU YÖNETİMİ , Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: MARWAN MOHAMMED ABDULKHALEQ SENAN
Danışman: Rahmat Ullah
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu araştırma, 2011-2022 yılları arasındaki Yemen krizinde Avrupa Birliği'nin (AB) rolünü araştırmakta ve çatışmanın doğası konusundaki AB perspektifini anlama, Yemen'deki çıkarlarını belirleme ve müdahalelerinin etkinliğini değerlendirme odak noktasına sahiptir. Çalışma, AB'nin Yemen ve daha geniş Körfez bölgesiyle tarihsel ve çağdaş ilişkileri bağlamında katılımını postkolonyal teorik bir çerçeve kullanarak analiz etmektedir. AB'nin müdahalesinin çoğunlukla Suudi Arabistan ve Arap Körfez ülkeleriyle olan çıkarlar tarafından belirlendiği ve sınırlı siyasi veya askeri müdahalelere sahip olduğu önerileri doğrultusunda birkaç hipotez oluşturulmuştur. Ayrıca, AB'nin krize verdiği yanıtın jeopolitik ve ekonomik faktörlerden etkilendiği, üye devletler arasındaki iç bölünmelerin etkili eylemi engellediği ve Avrupa ülkelerinin kullanılmamış kaldıraçları olduğu hipotez edilmektedir. Çalışma, literatür taraması, AB politikaları ve eylemlerinin analizi ile ilgili paydaşlarla yapılan görüşmelerin birleşik bir yöntemler yaklaşımını kullanmaktadır. Bulgular, beş hipotezden dördünü destekleyerek, AB'nin Yemen krizine müdahalesinin Suudi Arabistan ve Körfez ülkeleriyle ilişkilerini sürdürme çıkarları tarafından motive edildiğini ortaya koymaktadır. AB önemli insani yardımlar sağlamaktadır, ancak siyasi ve askeri etkisi sınırlıdır. AB'nin yanıtı, çıkarları ile çatışma çözümü çabaları arasında hassas bir dengeyi yansıtmaktadır. Bununla birlikte, Avrupa ülkelerinin kaldıraç kartlarını kullanımı etkisiz olmuş ve üye devletler arasındaki iç bölünmeler AB'nin Yemen konusundaki genel duruşunu önemli ölçüde engellememiştir. Sonuç olarak, AB'nin Yemen krizindeki rolü, çıkarlar ve zorlukların karmaşık etkileşimini yansıtmaktadır. AB, çatışmanın insani yönleriyle ilgilenmeye yönelik çabalar göstermiş olsa da, önemli siyasi veya askeri değişiklikler yapma yeteneği sınırlıydı. Çalışma, AB'nin üye devletler arasındaki koordinasyonu ve birliği güçlendirmesini, çatışma çözümüne daha güçlü bir taahhüt ile politikalarını uyumlu hale getirmesini ve Yemen'de sürdürülebilir bir çözüme katkıda bulunmak için daha etkili stratejileri keşfetmesini önermektedir. Bu araştırma, AB'nin yakın coğrafyasının dışındaki çatışmalardaki rolünün anlaşılmasına katkıda bulunmakta ve Yemen bağlamında postkolonyal güç ilişkilerinin dinamiklerine ışık tutmaktadır. AB'nin Yemen krizindeki katılımının belirli yönlerini, terörle mücadele çabalarını, silah satış politikalarını ve insani yardımın etkisini araştırmak için daha fazla araştırmanın teşvik edilmesi, benzer çatışmalarda daha hedefe yönelik müdahaleler için anlayışımızı derinleştirmek ve bilgilendirmek açısından önemlidir.